กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด น้องฟลุคหล่อโฮก

YouTube - [MV] ความรู้สึกดีดี(ที่ไม่อาจบอกใคร)
  

 อีกอัน ของพี่ปริ๊น ภาพชัดมากกกกกก

YouTube - 00076
  

น้องฟลุคร้องสดในงาน Seed Sports Day เพราะมากกก มากกว่าในซีดีอีกอ่ะ

Quote

YouTube - 3ความรู้สึกดีๆที่ไม่อาจบอกใคร ฟลุ๊ค@SEED sports day3
   

Quote

YouTube - ฟลุค :ความรู้สึกดีๆ(ที่ไม่อาจบอกใคร)
  

อันนี้รูปสวยกว่า แต่เสียงอันแรกเพราะกว่า

แต่ก่อนเคยคิดว่าบ้านเราไม่ค่อยกอดกัน แต่ที่นี่กอดกันจนชิน เอิ๊กๆ เจอเพื่อนที่สนิทกันหน่อยก็กอด ลากันก็กอด แสดงความยินดีก็กอด แสดงความเสียใจก็กอด คิดถึงก็กอด ขอบคุณก็กอด กอดๆๆๆๆๆ ฯลฯ สาระพัดกอด

กลับไปไทยงวดนี้ เออ...อ บ้านเราก็กอดกันเยอะขึ้นเนอะ แต่ก่อนไม่ค่อยกล้ากอดใครบ้านเราเดี๋ยวคนว่าเว่อร์ แต่สมัยนี้ดูธรรมดาไปแล้ว

กอด .... เพื่อน น้อง พี่ พ่อ แม่ ญาติ คนรู้จัก คนที่เราห่วง คนที่เราัรัก เพราะ อยากกอดให้เค้ารู้ว่าเรารัก คิดถึง เป็นห่วงและให้กำลังใจเค้า เนอะ

เข้าเรื่องวันนี้ .... อยากเล่าเรื่องหมอๆ บ้าง

ถูกสอนมาตลอดว่า หมอต้องมี boundary ของตัวเอง ต้องมีขอบเขต หมอที่บ้้านเราดูห่างเหินจากคนไข้มาก แต่ GP ที่นี่สนิทกับคนไข้พอควร เดี๋ยวจะเล่าีอีกทีว่าสนิทยังไง

มีคนไข้ครอบครัวนึง ปกติดูแต่ภรรยาเค้า เรื่องทั่วไป ความดัน ฯลฯ เป็นผู้หญิงท้วมๆ อารมณ์ดี

วันนึงดูคนสามี  เริ่มจากตัดชิ้นเนื้อของ skin cancer เจอกันสองสามครั้ง เค้าถึงเล่าให้ฟังเรื่องปัสสาวะบ่อย poor stream น้ำหนักลดนิดนึง เอาล่ะสิ ฟังแล้วต้องคิดถึง malignancy ด่วน ขออนุญาตคนไข้ตรวจ DRE (Digital rectal examination) คลำได้ก้อนเป็นติ่งแข็งๆ ของต่อมลูกหมากข้างขวา ชัดมาก ส่ง psa (ผลสูงมาก) ส่งคนไข้ไปให้หมอ uro ดูต่อ ได้จดหมายกลับมา คนไข้เป็นมะเร็งต่อมลูกหมากระยะสุดท้าย รอรับเคมีบำบัด

เจอคนภรรยา มาหาเราแค่เพียงเรื่องขอใบสั่งยาต่อ จากคนที่อารมรณ์ดีมากดูหดหู่ เศร้า เราเลยถามถึงอาการสามีเค้า คนไข้ร้องไห้ นั่งปลอบอยู่พักใหญ่ คนไข้บอก ขอบคุณหมอมากที่วินิจฉัยและส่งต่อเร็วมาก ขอบคุณที่ดูแลเค้าทั้งสอง เราบอกคนไข้ว่า ยูต้อง look after yourself นะ ไม่งั้นจะดูแลสามียูได้ไง (ประโยคนี้ ใช้บ่อยมาก ทั้งในฐานะเป็นหมอ หรือบอกคนที่เรารักและเป็นห่วง ต้องดูแลตัวเองก่อนที่จะดูแลคนอื่น ) ก่อนคนไข้เดินออกห้อง คนไข้บอก ขอไอกอดยูหน่อยได้มั๊ยแล้วคนไข้ก็เข้ามากอดเราแน่นทีเดียว เค้าคงเศร้าและต้องการกำลังใจอย่างมาก ตื้นตันใจที่กอดของเราทำให้คนๆ นึงมีกำลังใจขึ้นมาอ่ะ เมื่อวานก็เจอคนไข้คนนี้ บอก วันนี้ไอจะไม่ร้องไห้นะ ไอ cope ok ก่อนออกจากห้องคนไข้ก็กอดเราอีก

ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการดูแลครอบครัวคนไข้หลายๆ คน ดีใจที่เป็นกำลังใจและอยู่เคียงข้างคนหลายๆ คนยามที่เค้าต้องการ จริงๆ

 จุดอ่อนของฉันอยู่ตรงที่หัวใจ & Someone

ชอบลุคหัวยุ่งๆ ไม่ตั้งใจแบบนี้อ่ะ น่ารักดี อิอิ

YouTube - 00074
  

34 patients yesterday even though I was not an emergency doctor .... why? why? why?
Because >>>>> เอมี่ ตรวจช้ามากกกกกกกกกกกกกกก
 เธอเป็นหมอยู่เวรแท้ๆ แต่เด็กหน้าร้านอัดคนไข้ให้เราตรึม
more squeeze in and another squeeze in .... , wasn't happy at all yesterday.

After work, felt soooooo exhausted so had a big chunk of steak for tea. 
I'm always happy with good dinning ^^

Well, in exhausting mode, counting for weekend .. again .

Or .. I should slow down my pace and "no more squeeze in!"

 

เพราะมากมาย รอดูพรุ่งนี้ก็รักเธอ

YouTube - ความรู้สึกดีๆ ที่ไม่อาจบอกใคร ฟลุ๊ค THE STAR5
  

 
 
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ดีใจๆๆๆๆๆ คิดถึงน้องฟลุคเหมือนกันจ้า ^^

น้องฟลุคกับป๊าอยู่สวิตช่วงนั้น ฟลุคคงมีเวลาว่างมากกว่าอยู่ไทย เข้ามาแชทกับเด็กๆ นานเลย แวะเข้ามาเจอพอดี
กำลังทำหน้าที่แปลภาษาคาราโอเกะปนภาษาอังกฤษให้เด็กๆ อยู่ เจอมุขนี้ จุดนั้น ขอข้ามการแปลไปประโยคนึง อิอิ

ยอมเป็นจุดหนีการเวิ่นเว้อของใครบางคนให้น้องฟลุคจ้า ^^ TC & keep warm na ja.

น้องฟลุคมีคอนเสิร์ตวันที่ 18 ตุลา เรามีสอบวันที่ 25 ตุลา แต่ด้วยอะไรหลายๆ อย่าง ยังไงก็ต้องบินกลับไทยไปให้กำลังใจน้องฟลุค บินรายเดือนทีเดียวชั้น

อุตส่าห์เปิด Roaming กะว่าจะปิดคุณวิลเลียมเพราะถ้ารู้ว่าจะไปเมืองไทยก่อนสอบนี่ อดแน่ๆ แต่สุดท้าย ผู้ร้ายคนนี้ปากไม่แข็ง เฮ้อ คนไ่ม่เคยโกหก พอจะโกหกแล้วมันไม่เนียนเลยจริงๆ เศร้าเลยช้านนนนนนนน

แต่เป็นการไปไทยที่คุ้มค่ามาก ได้เจอน้องติดๆ กัน 3 วัน 16-17-18 น้องมีงานทุกวันเลย





มีอะไรหลายๆ อย่างเกิดขึ้น ซึ้ง เศร้า ดีใจ เสียใจ ครบรส

แต่ที่ประทับใจที่สุด คือ งานคอนเสิร์ตของน้องที่ดีมากๆ สุดยอดจริงๆ ประทับใจมาก
ถ้าไม่ได้กลับไทยไปดูครั้งนี้ คงต้องเสียใจไปตลอดชีวิต
น้องฟลุคไม่ทำให้พี่โอผิดหวังเลยจริงๆ Thanks na ka ^^





to be continued ......

ไม่เคยเป็นแฟนคลับใครแบบนี้มาก่อน เพิ่งเป็นแฟนคลับน้องฟลุคได้ไม่กี่เดือน แต่มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น ทั้งสุข ทั้งเศร้า ทั้งมึนๆ งงๆ

งง ว่าแฟนคลับจะเอาอะไรกันนักหนากับศิลปิน เป็นแฟนคลับ VIP กันหรือไง ที่ต้องให้ศิลปินมาดูแล เอาใจใส่ และตามใจ ทำตามเงื่อนไขสาระพัดที่แฟนคลับ (ที่คิดว่าตัวเอง VIP เหลือเกิน) อยากได้ เหรอ?

เรารักและสนับสนุนศิลปิน อยากให้ศิลปินที่เรารักมีชื่อเสียง ก้าวหน้า ดังๆๆๆๆ ประสบความสำเร็จและมีความสุข เท่านี้ก็น่าจะพอ หรือ .... คนเราคิดต่างกัน มองต่างมุม กลุ่มคนที่ด่าทอ ต่อว่าและสาบแช่งศิลปิน การกระทำแบบนี้เรียกว่ารักและเป็นแฟนคลับศิลปินคนนั้นได้เหรอ ไม่รู้ดิ งงๆ

มีเหตุการณ์แย่ๆ เกิดขึ้น โดนแรงที่สุดในชีวิตก็ว่าได้มั๊ง  (ไม่เคย และ ไม่มีใครรอบตัวใช้คำต่ำๆ รุมแบบหมาหมู่ ด่าทอกันแบบนี้อ่ะ) เริ่มจากกลุ่มแฟนคลับที่ร่วมลงหุ้นกันจัดคอนเสิร์ตให้น้อง อะไรกันนักกันหนาแค่หุ้นละหมื่น อยากได้โน่นนี่ เหอๆ แล้ว ... ใครอยากถอนหุ้นก็ถอนไปสิ (มีแถลงการณ์ออกมาเหมือนหุ้นละล้าน ขำ) มันก็ควรจะจบ แต่ไม่จบไม่สิ้น ประจานน้องออกสื่อ รู้สึกว่ามันมากไปไม่จบซักที เราก็คงผิดในจุดที่อาจจะก้าวล้ำเส้นไปบ้าง แต่สิ่งที่ได้กลับมามันล้ำเส้นมากกว่าเยอะมากกก คำที่เขียนออกมาจากคนบางกลุ่ม แสดงถึงจิตใจต่ำๆ และความคิดที่ไร้การศึกษา แต่ก็ดี จบเหตุการณ์ครั้งนั้น ทุกคนก็รู้กันไปว่าใครเป็นใคร จิตใจขนาดไหน สมเพชคนบางคนที่ด่าเรา ทั้งที่ครั้งนึงได้เศษเงินอุปถัมภ์จากเรานี่แหละที่โยนให้กินให้ใช้ แต่เหตุการณ์ครั้งนั้นกลับพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส กำลังใจกลับมาให้อย่างท่วมท้น มีเพื่อนแท้เกิดขึ้น มีคนที่อยู่เคียงข้างทั้งทุกข์และสุข ได้รู้ว่าความรักของแต่ละคนที่มีให้น้องฟลุคเป็นยังไง แต่อย่างน้อยก็ดีใจที่ได้ปกป้องน้อง ได้สื่อสิ่งที่อยากสื่อออกไป คนที่เราแคร์เข้าใจก็พอ เหตุการณ์ครั้งนั้นผ่านไป ไม่แคร์ ไม่คิดมาก เพราะชีวิตจริงใครเป็นไง ทำอะไรอยู่ก็รู้กันอยู่แก่ใจ เรามีชีวิตดีๆ ของเราต่อไป คงคอนเซ็บท์ ไฮโซ สวยใส มั่นใจ ไร้สติ ต่อ 5555

ไม่ได้ว่า แต่สังคมไทยอิจฉาริษยากันเยอะ คนไทยเก่ง แต่อยู่รวมกันแล้วแบ่งพรรคแบ่งพวก ต่างคนต่างก็คิดว่าตัวเองแน่ อย่างนี้สิ ประเทศชาติถึงไม่เจริญซักที ใครดี ใครเก่ง ใครเด่น จะเป็นภัย คนคอยขัดขาและสมน้ำหน้ากันเยอะ อยู่ออสเตรเลีย ต่างคนต่างอยู่ ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดก็จบ

แต่สำหรับตัวเอง รักและชื่มชมในตัุวน้องฟลุค ชอบในเสียงร้องและความสามารถของน้องเค้า (ความจริงหน้าตาไม่สเป๊กเลยนะนี่ ปกติ ชอบตี๋ๆ ขาวๆ สูงๆ เอิ๊กๆ) เห็นใจและสงสารในเรื่องราวชีวิตของน้องเค้า เอ็นดูเค้าเหมือนน้องชายคนนึง อยากเห็นน้องเค้าก้าวหน้าและมีความสุข อยากสนับสนุนน้องเค้าเท่าที่เราจะทำได้  ไม่ได้อยากให้น้องเห็นเราพิเศษกว่าคนอื่น ไม่ได้อยากใกล้ชิดน้อง รักและสนับสนุนน้องอย่างไม่มีเงื่อนไขใดๆ ไม่ต้องการอะไรตอบแทนจากน้องเค้าเลย จริงๆ

รักและเป็นกำลังใจให้น้องฟลุคเสมอนะจ๊ะ

ปล. พื้นที่นี้เป็น space ของตัวเอง ที่อยากเขียนบันทึกไว้เตือนความทรงจำ ไม่ได้อ้างชื่อหรือเจาะจงผู้ใด แต่ถ้าเรื่องที่เขียนเข้าตัวใคร ทำให้ใครร้อนตัว หรือเป็นการจุดธูปเรียกใครมา ก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ไว้ก่อนเลยนะคะ ^^

William was back in Melbourne and it was Tulip Festival ... again.
It's my 4th time at the festival but first time for mum, mum was very excited.
This year, I felt the tulips were more beautiful than the previous years.



Also, it's first time to take a new camera, Canon 450D, out and shoot.  Many great shots.

In HK with William few days before Kazz team arrived.  We stayed in 5 star hotel for 2 nights, enjoyed shopping, eating, visiting several places.  We did really enjoy it ... no fighting ^^ 



Miss you and love you, William.



This trip, William bought me Gucci sunglasses and Burberry scarf and I bough him Montblanc.  (Sorry to my fav LV )



William is going to start his new business and I hope everything will be ok so we could be together again soon.

Love the food in HK ... everything is so yummyyyyyyyy. 



I'm always happy with good food hehehe, how simple is that ^^





We also spent good time in HK Disneyland, even though it's so tiny compared to other Disneylands around the world.
I always enjoy "Disneyland Spirits" everywhere I go.  Young at heart ... always ...



<--- so cute ^^ & yum.

Meet & Greet in HK with Fluke, Dew & Ging the Star 5 with Kazz magazine 11-13 Sept 09.

เราบินจากเมลเบอร์นไปฮ่องกง (บ้าได้ใจจริงๆ) วิลเลียมก็บินจากปักกิ่งไปเจอกันด้วย งอนหลายที ไหนเราจะเม้าท์กับกิ๊ฟจนดึกจนดื่นแล้วคุณวิลเลียมต้องมาตามหา ฮ่าฮ่าฮ่า ไหนคุณเธอจะงอแงไม่ยอมไปร่วมกิจกรรมตอนเช้าวันที่สองด้วยกัน เฮ้อ ความจริงอยากให้วิลเลียมไปเจอน้องฟลุค ไปรู้จักกับป๊าและ FFC จะได้เลิกหึงไม่เข้าเรื่องซะที



ทริปนี้ มัวแต่เขิน ขำตัวเองมากเลย ได้คุยกับน้องฟลุคซัก 10 ประโยคได้มั๊งแต่คุยกับ FFC แบบเม้าท์กระจายเลย ฮ่าฮ่าฮ่า ได้เจอป๊า กิ๊ฟ ได้รู้จักกันมากขึ้น ได้ใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น กับกิ๊ฟ เหมือนได้เจอเพื่อนซี้ที่หากันเจอเลย คุยกันถูกคอมากกกกกกกกกกกกกก

<-- คนนี้แหละ กิ๊ฟ อิอิ



ไม่รู้ดิ แค่เห็นน้องทำงานไกลๆ ก็แฮบปี้แล้ว น้องขี้เขิน น่ารักดี เราก็เดินผ่านน้องห่างๆ ไม่มองหน้าก้มหน้างุดๆๆๆ น้องคงงง จำได้ว่าตอนเดินขึ้นรถเดินผ่านน้อง แล้วน้องก็ถามว่า พี่โอสนุกมั๊ยคับ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด เราก็ สนุกค่ะ น้องฟลุคเหนื่อยมั๊ย ร้อนเนอะ แล้วก็รีบเดินหนีไป ขำตัวเองอ่ะ



มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น บรรยากาศมึนตึง แต่ผ่านไปได้ด้วยดีเพราะคุณป๊า ทุกคนแฮบปี้ขึ้น จุดนั้น พลาดไปเพราะมัวแต่ลัลล้าในดิสนีย์แลนด์กับคุณวิลเลียม พลาดช็อตสำคัุญตลอดเลยช้านนนนนน



วันสุดท้ายได้นั่งทานอาหารเช้าร่วมโต๊ะกับน้องฟลุค แฮบปี้กันถ้วนหน้า ได้คีบติ่มซำให้น้องด้วย (คีบให้คุณวิลเลียมก่อน ก็นะ) อิอิ ได้คุยกันนิดนึง วิลเลียมก็คุยกับน้องฟลุคนิดนึง น้องน่ารักกกกกกกกก

เข้าใจว่าทุกคนพยายามให้เราเข้าหาน้องเพราะมาไกล ทุกคนจะแบบว่า พี่โอ เข้าไปถ่ายรูปกับน้องสิ ไปคุยกับน้องสิ เราก็ได้แต่วิ่งหนี ไม่เอา ไม่รู้จะคุยอะไร ไม่เข้าใจต้วเองเหมือนกัน ขำดี ก็อย่างที่บอก เห็นน้องไกลๆ ก็มีความสุขแล้วแหละ ไม่ได้อยากให้เค้าเข้ามาคุย มาใกล้ชิดอะไรเลย แค่อยากไปให้กำลังใจเค้าจริงๆ



ขากลับ ไปส่งวิลเลียมขึ้นรถบัสเข้าเมืองจีนก่อน แล้วมาเช็คอินของตัวเอง โชคดีมากเลยไปทันก่อนน้องและ FC เข้าเกทพอดี
ได้มีโอกาสถ่ายรูป พูดคุยกับน้องและแฟนคลับนิดนึง จุดนี้ ขออนุญาตป๊าว่าขอกอดน้องทีนึงนะคะ ที่กอดไม่ได้กอดแบบแฟนคลับกรี๊ดกร๊าดนะ แต่กอดให้กำลังใจน้อง เหมือนพี่สาวคนนึงรักน้องชายคนนึงเท่านั้นจริงๆ อยากให้น้องเข้มแข็ง อย่าท้อแท้ สู้ๆ ต่อไปเพราะพี่โอคอยเป็นกำลังใจให้น้องฟลุค (แม้ว่าจะห่างๆ) เสมอ



พอทุกคนขึ้นเครื่องไปแล้ว น้องเข้ามาขอบคุณเราที่มาเที่ยวด้วยกันที่ฮ่องกง (แต่น้องอ่ะไม่ได้เที่ยวหรอก ทำงานอย่างเดียว) คุยกันต่อนิดหน่อย แอบมีส่วนตัวนิดนึงเนอะ แฮบปี้ๆๆ

แล้วเจอกันใหม่นะคะน้องฟลุค สู้ๆ ดูแลตัวเองนะ บ๊ายบายค่ะ

 คนไม่เคยถูกรัก ต่อด้วย จุดอ่อนของฉันอยู่ตรงที่หัวใจ เพราะมากกกกกกก

Quote

YouTube - M2U01220
   

ร้องเพลงเพราะตามเคยค่ะ ^^

Quote

YouTube - 00066
  

อาทิตย์ที่ผ่านไป ไปวัดป่าตามคำขอของมามี้

วันเสาร์ ไปประชุม Update Woman & children health ประจำปีเต็มวัน ความรู้อัดแน่น หลับบ้าง ฟังบ้างตามประสา อาหารเที่ยงอร่อย อิอิ
วันอาทิตย์ ตื่นแต่เช้า พามามี้ไปแวะทาน breaky at McDonald ขับรถฟ้าตะลอนดุ๊กดิ๊กๆๆๆๆ ไปรับพี่เชอร์รี่ น้องโม น้องเจย์ ขับรถต่อไปเรื่อยๆ ตาม GPS ไปถึง Warburton ช่วงนี้ดอกไม้เหมือนซากุระกำลังออกดอก ระหว่างทางสวยมาก เห็น local market ระหว่างทาง อยากแวะกันใหญ่ ไม่ได้ๆ เดี่ยวไม่ทันเพล ไปถึงวัดพอดิบพอดี 10 โมงยี่สิบ

วัดเงียบสงบ ธรรมชาติรอบๆ สวยดี ดูๆ ไปแล้วเหมือนดอยอ่างขาง ชาวศรีลังกาเยอะมาก................ก คนไทยหรอมแหรม เจอคุณแทน ณ หนังสือพิมพ์ Ants ด้วย ไม่ได้ทักหรอกนะ แค่เห็นแวบๆ พระที่นี่เป็นพระฝรั่งหมด พระไทยไม่มีประจำเลยช่วงนี้ แต่พระฝรั่งพูดไทยได้





รูปข้างล่างนี้ มามี้ถ่ายรูปกับลูกสาวอีกสองคน ฮ่าฮ่าฮ่า



เริ่มจากทุกคนเอาอาหารมาวางรวมกัน ไปรอตักบาตรพระ แล้วไปฟังพระให้พร จากนั้นก็ไปทานอาหารที่ญาติโยมเอามาถวายกันต่อ อาหารส่วนใหญ่เป็นอาหารเจ พี่รี่และน้องโมตักมาเยอะมาก แต่ทานหมด ฮ่าฮ่าฮ่า ปฏิบัติการตะลอนกินเริ่มขึ้นแล้ว



เสร็จจากวัด ขับรถไปแวะตลาดให้มามี้ดูของ ไม่มีอะไรมากตลาดนัดฝรั่งเล็กๆ จากนั้นไปแวะ Lavender farm ซึ่งยังไม่ออกดอกเท่าไหร่ แวะทาน lavender scone จิบชากันตามประสา ขับรถต่อไปแวะที่ร้านพิซซ่าเรา สั่งพิซซ่ามาทานกันอีกเต็มโต๊ะ ก๊วนกินก๊วนนี้ กินกันได้สะใจมากเลย คิดถึงๆๆๆ กินกันตลอดทางจนอิ่มอืด (ไหนว่าจะลดความอ้วนไง ชั้น)



ตกเย็น ไม่อยากบอกว่าเกิดอาการอยาก อยากกินหมูเกาหลี ขับรถไปทานบัฟเฟต์หมูกะทะเกาหลีกันสองคนแม่ลูก กินกันอิ่มหมีพีมัน เฮ้อ ไม่ล้งไม่ลดมันแล้วความอ้วน 555 กลิ้งไปเจอน้องฟลุคที่ฮ่องกงเลยละกัน

ช่วงนี้ป๊อบมาก ป๊อบจนไม่รู้จะบอกปัดยังไง

เมื่อวาน Tianming หมอจีนที่เคยทำงานด้วยที่ Shepparton (PPC) ขับรถมาทานข้าวด้วยที่ Euroa เริ่มจากที่เทียนหมิงโทรมาหาหลายอาทิตย์ก่อน บอกว่ามีเรื่องอยากจะขอให้ช่วย อยากขับรถมาหา แต่พอดีวันนี้จะขับรถกลับเมลเบอร์นพอดีเพราะจะ on study leave เทียนหมิงเลยบอกว่าเอาไว้ยูสอบเสร็จก่อนก็ได้ วันก่อนเค้าโทรมาแล้วบอกว่าจะมาหาที่ Euroa เมื่อวานเย็นเลยไปทาน steak กันที่ร้านโปรด (อ้วนอีก) สรุป เทียนหมิงกำลังจะเปิดคลินิกที่ Violet Town ซึ่งห่างจาก Euroa 20 นาที เค้าอยากให้เราทำ locum (เหมือนหมอมือปืนรับจ้าง) ให้เค้าช่วงตุลาเพราะแฟนเค้าจะคลอดลูกคนที่ 3 แต่พอดีช่วงนั้นแพลนว่าจะหาข้ออ้างบินไปดูคอนเดี่ยวน้องฟลุค แล้วก็จะเตรียมสอบ clinical วันที่ 25 ตุลา ถ้าสอบอันแรกนี้ผ่าน  เลยค่อนข้างลำบาก อีกทั้งยังเป็น registrar ไม่น่าจะทำ locum ได้ บอกเทียนหมิง ยูไม่น่าลำบากมาหาเลย โทรคุยกันก็ได้ เค้าบอกไม่ได้ เพราะีนี่เป็น business dinner เค้าบอกอีกว่า ถึงไม่ได้ทำให้เค้าเดือนตุลานี้ ขอให้คิดพิจารณามาทำ locum สำหรับปีหน้า อยากได้เท่าไหร่เรียกมาเลย อยากทำวันไหน เวลาไหน อะไรก็ได้ที่ยูอยากได้ แบบว่า ข้อเสนอดีสุดๆ แต่ก็นะ ขอคิดดูก่อน

ก่อน on study leave มีโทรศัพท์จากหมอเข้ามาที่คลินิก เด็กหน้าร้านบอกชื่อมาก็คิดว่าเป็นหมอเอ็กซเรย์โทรมาบอกผล พอรับปรากฎว่าเป็น John หมอที่เจอกันที่ Shep เวลามี dinner meeting กับหมอคนอื่นๆ จอห์นเคยทาบทามให้ไปทำงานคลินิกกับเค้ามานานและหลายครั้งแล้ว ครั้งนี้ จอห์นโทรมาหาเองเลย บอกว่า Sira ตอนนี้คลินิกเราสนใจอยากให้ยูมาำทำงานด้วยมาก เมื่อไหร่ก็ได้ ยูจะผ่านหรือไม่่ผ่าน exam ก็ได้ เราก็พยายามบ่ายเบี่ยงจอห์นว่ายังไม่มีแพลนเลย เพราะอาจจะไปเมืองจีน อาจจะสอบไม่ผ่าน สุดท้าย จอห์นบอกว่า ถ้ายูจะมาทำงานที่ Shep อย่าไป PPC เลยนะ มาที่คลินิกไอ ยูอยากได้ข้อเสนออะไรบ้างว่ามาได้เลย เราพร้อมที่จะ negotiate เต็มที่ เพราะเราอยากได้ยูมาก แค่อยากจะโทรมาบอกให้ยูทราบว่าเราพร้อมที่จะรับยูมาทำงานทุกเมื่อ

ตอน on study leave ได้ข่าวจาก Amy หมออีกคนที่คลินิกว่า PPC และ Wynham House Clinic (คลินิกของจอห์นนี่แหละ) ก็โทรมาถามหา Sira อยากรู้ว่า Sira จะทำอะไรปีหน้า

เดือนก่อน ก็คุยกับ Mal เจ้าของคลินิกที่ Euroa นี่แหละ ความจริงเมลเชิญให้ไปทานข้าวกับครอบครัวเค้าที่ Albert Park ในเมลเบอร์น บ้านเล็กๆ แต่ location ดีมาก ติดชาดหาด ย่านหรูเลยทีเดียว ทานข้าวเสร็จ คุยสัพเพเหระ เมลเข้าประเด็น Sira ยูจะทำอะไรปีหน้า เราอยากให้ยูอยู่ต่อด้วย condition เดิม (65% ซึ่งถือว่าดีเพราะส่วนใหญ่ได้ 60% กัน) เราอยากทำ part-time ปีหน้า เพราะถ้าสอบไม่ผ่าน ก็จะได้เตรียมสอบ ถ้าสอบผ่านก็จะได้ลองทำในเมืองดูแล้วดูว่ารายได้เป็นไง ใครๆ ก็บอกว่าทำใน rural รายได้ดีกว่า แต่ก็นะ เบื่อขับรถทุกอาทิตย์แล้ว  เมลขอ 3 วัน แต่เราอยากได้ 2 วัน แต่เมลใจดีกับเราสุดๆ อ่ะ รู้สึกผิด เราอยากได้สัญญา 6 เดือน แต่เมลขอ 12 เดือน เฮ้อ ลำบากใจ แ่ต่ความจริงก็ชอบ Euroa มากกว่า Shep ขับรถจากเมลเบอร์นก็ง่ายกว่า สรุป คิดว่าจะทำ 3 วันไปก่อนแล้วดูอีกที ขอ leave มากกว่าเดือนนึง เผื่อไปอยู่กับคุณสามีที่ปักกิ่งด้วย

ความจริงก่อนเริ่มเป็น registrar เต็มตัว ก็มีหมอคนนึงซึ่งรู้จักกันชวนให้ไปทำงานกับเค้า เค้าบอกให้ติดต่อเมืื่่อสอบผ่าน

อีกครั้ง ไป conference มีหมอเวียดนามชวนไปทำคลินิกกับเค้า อันนี้น่าสนใจเพราะใกล้บ้าน  แต่คิดดูก่อนละกัน

อีกอัน เพื่อนที่รู้จักกันทำงานอยู่ที่ after hour clinic at Footscray อันนี้น่าสนเพราะจะทำเมื่อไหร่ก็ทำ จะลาเมื่อไหร่ก็ลา รายได้ก็ดี คนไข้ก็ไม่ค่อยฉุกเฉิน แต่ทำแบบนี้อาจจะขาด happiness in continuing care ก็ได้

สรุป หลาย choice มาก แต่คงจะอยู่ที่เดิมไปก่อน อีกอย่างบอกคนไข้ไปเยอะแล้วว่าจะอยู่ต่อ คนไข้ติดหนึบแบบนี้ ย้ายลำบาก แต่ก็นะ มีหมอคนนึงบอกว่า At the end of the day, the patients can live without you .... that's true. 

Popular แบบนี้ลำบากใจ
มิน่า มีคนเคยบอกว่า Female GP always gets a job. อันนี้ถูกต้องอย่างแรง

ช่วงนี้เซ็งๆ เหนื่อยๆ ไม่รู้เพราะเพิ่งสอบเสร็จ นอนดึก ยุ่งเรื่องร้านพิซซ่า รึว่าอะไร

สอบ โคตะระยาก ออกมันทุกอย่างตั้งแต่หัวจรดเท้า โรคที่มันแบบว่า rare สุดๆ ก็ถาม อะไรจะโหดขนาดนั้น สรุป สอบเสร็จ ระบม มึน ผ่านก็ดี ไม่ผ่านก็สอบใหม่ จบ

กลับมาทำงาน คนไข้เยอะมาก....................ก หลายคนรอเจอ Sira อย่างเดียว แล้วคลินิกนะ อะไรนักหนาช่วงนี้ squeeze คนไข้เข้ามาตลอดเลย จนต้องโทรไปบอกหน้าร้านว่า ไอไม่ดูคนไข้เพิ่มแล้วนะ squeeze อินมาตั้งหลายคนแล้ว แอบวีนเล็กน้อย

ช่วงนี้ อ้วน ช่วงเตรียมสอบ กินไป อ่านไป น้ำหนักขึ้นมา 3 กิโล อย่างอืด ปกติกินยังไงก็รั่ว ไม่อ้วน แต่นี่ 3 กิโลในสองสัปดาห์ ต้องลดละ ไม่ังั้นไม่กล้าถ่ายรูปกับน้องฟลุคตอนไปฮ่องกงแน่ๆ อิอิ มีแรงฮึดในการลดน้ำหนักขึ้นมาทันที แต่พี่ม่อนจะมาเสาร์นี้ ตะลุยกินกันอีกแน่ๆ เศร้าเลยชั้น อ้วน 555

วันนี้พี่ม่อนโทรมา ถามว่าน้องโอ study mode แบบไหนนี่ พี่เห็นศิราโผล่ทุกร้านอาหารใน facebook ของน้องพีท เลย แหะๆๆๆ ก็ญาติมิตรสหายทำไมถึงได้มาเมลเบอร์นกันพร้อมเพรียง ได้ถูกเวลากันขนาดนี้เนอะ

เริ่มจากน้องพีทส่ง sms มาว่าจะมาสอบที่เมลเบอร์น อ้าว น้องอาร์มก็มาถึงเมลเบอร์นแล้ว เดี๋ยวมีพี่ไต๊โทรมาอีก น้องโอพี่มาสัมนา มากันได้เวลาดีจริงๆ แต่ก็แฮบปี้มีโอกาสเจอทุกๆ คนแหละนะ หลังจากไม่ได้รวมตัวกันมานานตั้งแต่น้อยกะปั้นกลับเมืองไทย

ได้ไปร้านพิซซ่าด้วย กินกันพุงกาง แล้วเจอกันใหม่นะจ๊ะ ก๊วนตะลอนกิน ต้องเอาภาพมายืนยันกันหน่อย หนี study mode ซักวันสองวันนะ เฮ้อ เศร้า พี่ม่อนบอก หนูไม่ต้องอ่านแล้ว ทำสมาธิแทน ฮ่าฮ่าฮ่า


เริ่มจาก Spicy Fish ร้านโปรดค่ะ น้องๆ กินกันไม่โหดเลย พี่โอกินเกลี้ยง (ตามเคย แหะๆ) สังเกตได้จากหน้าทีอูมขึ้น ไม่เป็นไร ปลอบใจตัวเองว่าหน้าหนาว 555




ต่ออีกวันที่ร้านโปรดน้องอาร์ม lamb skewer ... yummmm



Last stop ... our Bubba's Pizza Boronia