อันนี้ขอต่อ Love P’Mon weekend

วันอาทิตย์นัดกับพี่ม่อนกันว่าจะไปเดินร้านหลุยส์กันแต่เช้าเพราะไปกระตุ้นความอยากของคุณพี่ม่อนมา ศิราและพี่ม่อนไปถึงหน้าร้านหลุยส์ 11 โมงเป๊ะ คิดว่าเรามาเช้าแล้วนะ มีคนมารอหน้าร้านก่อนเราสองคนอีก พอเปิดปุ๊บ คุณพี่ม่อนก็เอาเลยค่ะ ขอดูรุ่นที่เล็งไว้ ดูละ ถามราคา $1100 กว่าๆ รุ่นใหม่ล่าสุดด้วยแหละ สวยๆๆๆๆ อยากได้มั่ง คุณพี่บอกไม่เกินงบเจ้า I’ll take this one. ทันที  แล้วก็ดูไปๆ มาๆ คุณน้องศิราก็ขอซื้อ Agenda รุ่น limited edition มาใช้อันนึงพร้อมเซ็ตกระดาษข้างใน ร้านหลุยส์แถมของปีนี้ให้ด้วย  thank you เพราะอันที่ซื้อคือแผ่นบันทึกของปีหน้า คุยกับคนขายไปมา พี่ม่อนบอกพวกชั้นเล็งไว้ก่อนแล้วมาดูของจริง ถ้าชอบก็ซื้อเลยแหละ คนขายเลยบอก You guys are my dream shoppers J แหงล่ะ รักหลุยส์จ้า  รักจริงๆ รักไม่ยอมเปลี่ยนแปลง อิอิ   กำลังซื้อของอยู่ พี่เปิ้ลโทรมาใกล้ถึงสถานีแล้ว อ้าว พี่เปิ้ลโออยู่ในเมือง รอหน่อยนะคะ รู้สึกผิดมาก แต่ไม่รู้ว่าพี่เปิ้ลจะมาถึงเร็วขนาดนี้ พี่เชอร์รี่ น้องโม น้องเจย์มาถึงร้านหลุยส์พอดี เลยบึ่งรถกลับบ้านกัน

ระหว่างนั้น น้อยกับปั้นก็เป็นแม่งานเตรียมของที่บ้าน รับพี่เปิ้ล พี่โก้ น้องยอด (บังเอิญมากเลย เป็นน้องรหัสของรวีสุดที่รักของชั้น) ไม่รอกลุ่มพี่ไต๊แล้วเริ่มปิ้งกันเลย กลุ่มพี่ไต๊มาแจมทีหลัง ต่อด้วยมิเชล กินกันกระหน่ำ อร่อยมาก รวมกันได้ 15 ชีวิตเต็มบ้านพอดี สนุกมาก  คนที่อิ่มก็เริ่มเล่นเกมส์ Wii Dance ต่อด้วย Wii Sports แต่ศิรากับน้อยยังกินกันอยู่เลย  เม้าท์กันไปมา ต้องไปส่งพี่ม่อนกลับแล้ว คิดถึงๆๆๆ   รายนี้กลับถึงบริสเบนได้ไม่กี่วันก็โทรมาบอกว่าจะหาทางย้ายมาเมลเบอร์นละ สงสัยมางวดนี้สนุก เฮฮา เพื่อนเยอะ พอกลับไปแล้วเหงาแน่ๆ   ส่งพี่ม่อนเสร็จกลับมาต่อมื้อเย็น เตรียมของเยอะมากแต่ทานกันหมด สุดยอด สนุก กว่าจะแยกย้ายกันก็สามทุ่มแล้ว ขอไปส่งกลุ่มพี่เชอร์รี่ น้องโม น้องเจย์ น้องยอดไปในเมือง เหตุผลลึกๆ ขอไปตามเม้าท์ต่อ ฮ่าฮ่าฮ่า

Weekend เป็น Love P’Mon weekend มั่กมาก เสียดายพี่หมูมาจอยไม่ได้เพราะติดทำงานไม่เสร็จ  ไม่งั้นคงคุยตามคนอื่นๆ ไม่ทัน สนุกมากๆ เหนื่อย เม้าท์จนหมดแรง วันหลังต้องจัดเลี้ยงแบบนี้อีก สนุกๆๆๆๆๆ

หยุดเสาร์อาทิตย์ที่แล้วเหนื่อยแต่สนุกมากเพราะพี่ม่อนมาจากบริสเบน

เริ่มเรื่องน่าตื่นเต้นตั้งแต่คืนวันศุกร์ รีบขับรถกลับจาก Euroa แวะทานก๋วยเตี๋ยวผัดหัวปลาแต่รถเหมือนก๋วยเตี๋ยวผัดปูเด๊ะแต่ถูกกว่าเยอะ $8.80 เอง สั่งเผื่อพี่ม่อนกลับบ้านหนึ่งห่อ กำลังกินอย่างเมามันส์ พี่ม่อนก็โทรมาบอกว่าตกเครื่อง หา.........เป็นไปได้ไง ปรากฎว่าไอ้สายการบิน Tiger ปิดรับบัตรโดยสาร 45 นาทีก่อนเครื่องออก บ้าอ๊ะเปล่าฟะ กลุ้มเลย เรื่องมีอยู่มีพี่ม่อนขับรถมาที่ Gold Coast ตั้งใจมาเมลเบอร์นเต็มที่ เอารถจอดไว้บ้านเพื่อนแขกแล้วให้เค้ามาส่ง แต่แขกก็เอ้อละเหยตามประสา พี่ม่อนเลยไปถึงเช็คอิน 4 min late (เหลทตรงไหนฟะ ปกติ 15-30 นาทีก็พอแล้ว) อันนี้กระเทย (พี่ม่อนว่า) หน้าเคาเตอร์บอก เม้ง.....ง.......ง สุดๆๆๆๆๆ พี่ม่อนก็เศร้า น้องโอก็เศร้า  ทีนี้ละ ตะลุยโทรหาชาวบ้าน คร่ำครวญใหญ่เลย ไอ้ก๋วยเตี๋ยวกินไปได้ครึ่งจานก็กร่อย ไม่อร่อยแล้ว เศร้าๆๆๆๆๆๆๆ  น้อยบอกว่าใจเย็นๆ เดี๋ยวจะดูราคาตั๋วใหม่ให้  พี่เชอร์รี่บอกใจเย็นๆ เดี๋ยวม่อนก็มาพรุ่งนี้แน่ๆ โทรหาพี่หมู (รายนี้บอกคิดถึงม่อนสุดๆ) ไม่รับสายอีก โทรไปหาเพื่อนในก๊วนเยอะมาก คุยไปคุยมาระบายความเศร้า สรุปน้อยบอกราคาตั๋วมา บอกให้พี่ม่อนมาเถอะ ไม่งั้นน้องโอจะขาดใจตาย โทรหาพี่ม่อนบอกพี่ม่อนมาเถอะ โอซื้อตั๋วให้ คิดถึงอ่ะ พี่ม่อนบอกไม่เอาน้องโอพี่เกรงใจ ขอไปกินข้าวก่อนแล้วค่อยไปคิด   เศร้าเว้ย ๆๆๆๆ เศร้ามาก.........ก   หลังจากคร่ำครวญกับเพื่อนๆ พี่ๆ หลายคน สุดท้าย พี่ม่อนซื้อตั๋วใหม่มาอีกวันนึง เย้.......ดีใจขึ้นมาทันที  พี่รี่บอกว่าพี่บอกแล้ว ยังไงม่อนก็ต้องมา  น้อยบอก แหมเธอ มีความสุขล่ะสิเป็นคนละคนเลย ได้ผู้ชาย(อ๊ะป่าว อิอิ) ของเธอมาแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า

วันเสาร์ รีบไปซื้อของเตรียมสุกี้กับหมูกะทะสำหรับอีกวัน ซื้อเยอะมาก....ก....ก ไม่ได้ทำกับข้าวมานานมากแล้วเลยกะจำนวนของชำไม่ถูก แล้วรีบบึ่งไปรับพี่ม่อน เย้ ในที่สุดก็มาแล้ว พี่ม่อนบอกเลยไปทิวลิปเลยละกัน ไม่เข้าบ้านแล้ว แหม ชั้นยังไม่ได้สวยพริ้งเลยเพราะกะจะไปเตรียมตัวที่บ้านก่อนออกอีกที แผนที่ก็อยู่บ้าน สรุป ไปมันแบบนี้แหละ ลากแตะไปเลยชั้น   แวะไปรับพี่เชอร์รี่กับน้องโม เม้าท์กันตลอดทาง สนุกมาก เม้าท์ๆๆๆๆๆๆๆๆ ขำๆๆๆๆ

ไปเจอทีมน้อย ปั้น พี่ไต๊กับเพื่อนหมออีกสองคนคือพี่กล้ากับพี่อุ๋มที่ทิวลิป ทีมเราหิวโซขอเติมพลังก่อนแล้วค่อยไปดูทิวลิปกัน อาทิตย์นี้เป็นวีคแรกของงาน ดอกทิวลิปเลยยังออกดอกไม่สวยกันเท่าไหร่ ขากลับเอาน้อยกับปั้นยัดในรถเพราะพี่ไต๊จะไปดูนกเพนกวินต่อ แซวน้อยกับปั้นว่าเห็นของกินดีกว่านกเพนกวินแน่ๆ ฮ่าฮ่าฮ่า เพราะทีมเราจะไปทานข้าวเย็นกันที่สปริงเวลล์ ระหว่างทาง เม้าท์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  แย่งกันเม้าท์ เม้าท์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  แบบว่าเม้าท์จริงๆ  สนุกมาก เหนื่อย ขำจนหน้าชาและท้องแข็งไปหมด เข้ากันดีจริงๆ ก๊วนนี้

ขากลับน้อยกับปั้นแพ๊คของไปนอนบ้านเรากะไปเม้าท์กันต่อ (อะไรจะเม้าท์ขนาดนั้น)  ประมาณว่าขอลากปั้นไปหั่นเนื้อเตรียมหมูกะทะพรุ่งนี้ละกัน กลับบ้านมา หั่นของเสร็จนั่งเม้าท์กันจนน้องๆ ที่บ้านกลับบ้าน ก็มูฟกันไปเม้าท์กันต่อบนบ้าน เม้าท์ๆๆๆๆ ทะยอยไปอาบน้ำกันหมด เราเลยแยกไปนอนห้องเรา ปรากฎว่าได้ยินเสียงคุยกัน ขอเปิดประตูไปเช็ค ยังไม่หลับกันเหรอ โอเคๆๆๆ แยกไปห้องตัวเองอีก แต่ได้ยินเสียงเม้าท์อีก ไม่ได้ ขอแจม หอบหมอนไปนอนข้างพี่ม่อน แจมค่า ไม่ได้กลัวโดนเผา ฮ่าฮ่าฮ่า  อันนี้พี่ม่อนบอกยายสองคนน้องโอกับน้องน้อยนี่สุดๆๆๆๆ พี่ไม่ไหวแล้ว คร่อกฟี้ไปตั้งแต่ตีหนึ่งกว่าๆ พี่ม่อนบอกเสียงน้อยอ่อยไปตอนแรกๆ แต่พอเราหอบหมอนเข้ามาเสียงเธอก็ร่าเริงขึ้นอีกรอบ เรากับน้อยเม้าท์กันไปเรื่อยๆ จนตีสาม ค่า....ตีสามจริงๆ ไม่ไหวแล้ว ไม่เอาแล้วน้อยไปนอนแล้ว สรุปแยกย้ายกันนอนจริงๆ ตีสามกว่า เหนื่อย เมื่อยปากมาก แต่มันส์สุดๆ คร่อกฟี้