วันนี้เป็นวัน Boxing Day ต้องไป Shop ตามธรรมเนียมซักหน่อย ไปดูคนบ้าซื้อของกัน (ว่าแต่เค้า ตัวเองถึงขั้นบ้าคลั่ง ฮ่าฮ่าฮ่า) ปีที่แล้วไปดูในเมืองมาแถมสอยน้องหลุยส์มาได้ใบ ปีนี้มีของที่เล็งไว้อยากได้อย่างนึง เดี๋ยวต้องไปดู (ระหว่างของชิ้นนี้กับน้องหลุยส์ใครจะชนะน๊า  ) ปีนี้ Myer ในเมืองเปิดหกโมงเช้า David Jones เปิดเจ็ดโมงเช้า แต่ปีนี้ไม่ไปในเมืองเพราะไปมาแล้วปีที่แล้ว เลยกะไปช็อบที่ Highpoint Shopping Centre ใกล้บ้าน มี Myer ด้วย เค้าเปิดกันเจ็ดโมงเช้า วันนี้เลยตื่นแต่เช้าเพราะกลัวหาที่จอดรถไม่ได้ ไปกับมามี้ตั้งแต่เจ็ดโมงครึ่ง พอไปถึงปรากฎว่าที่จอดรถเกือบเต็มแล้ว o_O มีคนมาก่อนหน้าเยอะเลย โหย บ้าช้อบกันจริงๆ

 

 

เดินผ่านร้าน Guess มีป้ายหน้าร้านว่า 50% on sale every item! มีคนยืนรอหน้าร้านซักยี่สิบคนได้ เดินไปผ่านร้าน Swarovski เห็นลด 50% อยู่หลายชิ้นแต่ยังไม่เปิดเดี๋ยวเดินกลับมาอีกรอบดีกว่า ขนาดเกือบแปดโมงคนเริ่มเยอะแล้ว เดินเข้า Myer พวกเซ็ตของขวัญลด 30% น้ำหอม เครื่องสำอางค์ สอยมาได้หลายเซ็ต เสร็จแล้วเดินไปชั้นเครื่องครัว คนเยอะมาก......ก...... รีบตรงดิ่งไปเช็คราคาของที่อยากได้ อู๊ย ลดไปตั้งร้อยกว่าเหรียญแหนะ อยากซื้อๆๆๆๆๆๆๆ เอ เอาไงดี คิดดูก่อน มามี้เจอโทรศัพท์ไร้สายแบบสามตัวลดราคาเยอะเหมือนกันเลยซื้อให้มามี้ก่อน แล้วก็ เดินไปดูของที่อยากได้อีก ซื้อดี ไม่ซื้อดี เอาหล่ะ ไหนๆ ก็อยากได้ ลดไปมากกว่าร้อยเหรียญ ความจริงมีแบบธรรมดาอย่างดีอยู่แล้วเครื่องนึง แต่เอาหละ ตัดใจซื้อ ซื้อดีๆ แพงๆ ไปเลยจะได้ไม่ต้องซื้ออีกไปตลอดชีวิต (หวังว่า ฮ่าฮ่าฮ่า)

 

 

(รูปจริงเก็บไว้ก่อน เดี๋ยวคุณสามีรู้ว่าแอบซื้อเครื่องทำกาแฟใหม่ ฮ่าฮ่าฮ่า )

 

สุดท้ายน้อง Nespresso สีขาวครีม ก็มาวินชนะน้องหลุยส์สำหรับของขวัญ Boxing Day  สำหรับตัวเองปีนี้จนได้ อิอิ  คือ เห็นที่ทำงาน ใช้ทุกวันแล้วอยากได้บ้าง ขนาดเล็กกะทัดรัดแถมอัตโนมัติทุกอย่าง ไม่ต้องอัดกาแฟเอง ไม่ต้องเป่านมเอง แค่กดปุ่ม Latte, flat white or cappuccino ก็ออกมาพร้อมเสิร์ฟ แถมลดเยอะด้วย Coffee lover อย่างเราเลยใจอ่อนสอย (หอบ เพราะหนักมาก) กลับบ้านมาจนได้ ออกมาจาก Myer เก้าโมงกว่า คนเยอะมาก แวะทาน Churros เจ้าอร่อยของมามี้ แล้วก็หอบของไปวางที่รถ คนรอจอดรถเยอะมาก มามี้บอก สมน้ำหน้าไม่มาแต่เช้าอย่างเรา อุ้ย คุณแม่แรงค่า ได้ใจจริงๆ วางของเสร็จแล้วก็กลับไปตะลุยช้อบต่อกับมามี้

 

 

คราวนี้ไป Target ได้ของเล็กๆ น้อยๆ แล้วว่าจะเดินต่อไปดูเสื้อผ้าแบรนด์อื่นๆ แต่คนเยอะมาก เหนื่อยมาก เดินผ่านหน้าร้าน Guess คราวนี้คนเยอะมาก.......ก....... ไม่ไหว ไม่รอดีกว่า ว่าแล้วก็เดินไปร้าน Swarovski ที่เล็งไว้ ปรากฎว่าเค้าให้เข้าไปดูได้ทีละไม่กี่คนเพราะพนักงานไม่พอ ให้ดูของได้ทีละคน คนจีนเยอะมาก.....ก.... เลือกกันอยู่ได้ จะซื้ออะไรก็รีบๆ ซื้อสิฟะ บอกยายคนขายคนนึงว่าอยากดูต่างหูหน่อย บอกเราว่ารอแป๊บ รอไปรอมาไม่กลับมาเปิดตู้ให้ซักที ทีนี้ก็มียายเวียดนามกับคนจีนอีกคนมาชี้ๆ ต่างหูคู่เดียวกัน (ลด 50% เหลือถูกมากสำหรับ Swarovski) กลัวไม่ได้เลยต้องรีบไปจิกยายคนขายอีกคนมาเปิดตู้หยิบให้ดู แล้วทีนี้ก็อีกล่ะ ให้ดูทีละชิ้น ขอดูเทียบกันก็ไม่ได้ อะไรหว่า ของก็ไม่ได้แพงอะไรมากมายจะเรื่องมากอะไรขนาดนั้น เว่อร์จริงๆ เรื่องมากนักเลยซื้อมันทุกชิ้นที่ขอให้ยายนี่หยิบให้ดูเลย อันนี้ซื้อเพราะความหมั่นไส้จริงๆ ของก็ไม่ได้แพงมากมายทำอย่างกับคนเค้าจะขโมย ของถูกจะตาย ไม่ใช่หลุยส์ซักหน่อยนะยะ ทีนี้ตอนไปจ่ายตังค์ ก็มีเรื่อง มีคนจีนคนนึงโวยวายใหญ่เลยว่าเธอมาเล็งสร้อยเส้นนั้นไว้ตั้งแต่เดินเข้าร้านมา รอตั้งนานไม่มีพนักงานคนไหนมาหยิบให้ดูเลย สุดท้ายลูกค้าอีกคนก็ได้ซื้อทั้งๆ ที่มาทีหลัง เธอจะเอาเส้นนั้นให้ได้ เธอไม่ยอมจริงๆ โวยวายเสียงดังมากจนสุดท้ายเธอได้ เจ๋งจริงๆ พี่จีนนี่อาศัยโวยวายไว้ก่อนแล้วได้ประโยชน์จริงๆ นี่ละน๊า ต้องไปจิกให้พนักงานมาหยิบให้ดูอย่างชั้น มัวแต่รอชักช้าเสียเวลา

 

 

ความจริงวัน Boxing Day นี่ซื้อของสนุก ไม่รู้ดิ เหมือนแย่งกันซื้อ คนเราคงชอบการแข่งขันเป็นทุน พอมีหลายๆ คนอยากได้ของที่มีไม่กี่ชิ้นมันก็เลยดูเหมือนมีคุณค่าขึ้นมา ทั้งๆ ที่บางทีกลับบ้านมานั่งดูมันก็ไม่เห็นสวยเหมือนที่ตอน จะซื้อๆๆๆๆ เลยอ่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า อันนี้ก็หลัก Supply & Demand จริงๆ

 

ตอนแรกว่าจะเดินต่อแต่ไม่ไหวละ เหนื่อย เหนื่อยคนเยอะจริงๆ กลับบ้านดีกว่า

 

 

อ้อ กลับบ้านมาเม้าท์กับน้องเคที่กลับบ้านมาหลังช็อบในเมืองตั้งแต่ตีห้า o_O ทีนี้พอน้องแอมป์ที่กำลังหลับอยู่ได้ยินคำว่า Swarovski ลด 50% ก็เด้งขึ้นจากเตียงลุกขึ้นอาบน้ำทันที ดูสิ ป่านนี้เด็กๆ ยังไม่กลับบ้านกันเลย คง Enjoy Boxing Day shopping อีกคน ฮ่าฮ่าฮ่า

เป็น GP registrar มาได้เกือบปีแล้ว ผ่าน basic & advance term จะขึ้นเป็น subsequent term กุมภาพันธ์ปีหน้า  คิดหนักว่าจะอยู่คลินิกไหนดี ระหว่างคลินิกที่ทำอยู่ตั้งแต่แรกคือ Princess Park Clinic (PPC) ที่ Shepparton หรือ อีกคลินิกที่ตอนนี้ทำ part-time อยู่ Euroa Family Medical Centre ที่ Euroa ความจริง Euroa เป็นคลินิกแรกที่มาสัมภาษณ์แล้วก็ติดใจไอ้เจ้าดอก Wattle ซึ่งตอนนั้นบานเต็มทุ่งเป็นทะเลดอกไม้สีเหลืองอยู่พอดี แต่เนื่องจากรัฐบาลออสเตรเลียประกาศ transitional rural area ให้ GP registrar ใน rural pathway ทำงานในเมืองชนบทขนาดใหญ่ได้ 6 เดือน ก็เลยเริ่มทำงานที่ Shepparton ก่อน พอทำได้ไม่กี่เดือน รัฐบาลก็เปลี่ยนกฎอีกเพราะขาดแคลน GP มาก ให้ทำงานในเมืองชนบทขนาดใหญ่ได้นานขึ้นเป็น 1 ปี ทีนี้ทางคลินิกที่ Shep ก็เลยขอให้ทำ part-time สองคลินิกแทน (กะให้ทำอีกปีนึง) ประมาณว่ากะจะยื้อเราไว้ให้อยู่นานที่สุด

ความจริงชอบ PPC มาก คนไข้ส่วนใหญ่เป็น private billing การจัดการดีมาก รายได้ดี ระบบดี มีหมอหลายคน แต่ละคนมีความสนใจเฉพาะต่างกัน สามารถถามได้ support ดีมาก แล้วก็ไม่ต้องอยู่เวร ข้อเสียคือคนไข้คนข้างเรื่องมาก demanding มาด้วยหลายปัญหาในเวลา 15 นาที อาจเป็นเพราะคนไข้คิดว่าจ่ายแพงต้องเอาให้คุ้มก็ได้ บางทีมีงานให้ทำนอกเวลาอีก เช่น ขอให้เขียนใบส่งต่อให้แพทย์เฉพาะทางให้ ขอใบสั่งยา ฝากดูผลเลือด จิปาถะ อีกทั้งเริ่มหงุดหงิดตั้งแต่เริ่มครึ่งปีหลังมาแล้ว เริ่มจากต้องย้ายออกจากอพาร์ตเม้นท์สองชั้น สองห้องนอนสุดหรูมาอยู่แชร์บ้านกับ GP registrar (แต่เราอยู่แค่วันอังคารกับพุธ) อีกสองคนในบ้านของ Practice Manager ปีแรกนี้ทาง Training provider ออกค่าเช่าบ้านให้ คิดดูว่าผู้จัดการคลินิกจะรวยขนาดไหน รับทรัพย์อื้อซ่า เพื่อนแชร์บ้านคนนึงเข้ากันได้ดี แต่อีกคนเป็น local graduate แย่มาก อีโก้มาก ขอแลกห้องกับเราตั้งแต่วันแรกๆ เพราะเราได้ห้องดีที่สุด ก็แหม เป็นผู้หญิงคนเดียว ผู้ชายก็น่าจะเสียสละให้ แต่นี่มาขอแลกห้องทั้งๆ ที่เราเลือกก่อน  เรื่องถัดมา คลินิกนี้ strict เรื่องเวลาทำงาน ชั่วโมงทำงานกับเรามาก ไม่หยวนเลย อีกทั้งเขี้ยวมากขึ้น ทั้งๆ ที่ตามข้อตกลงเราต้องได้เงินเดือนขั้นต่ำต่ออาทิตย์ แล้วมาถัวเฉลี่ยกับโบนัสตอนปลายเดือน แต่มีครั้งนึงที่เราขอออฟครึ่งวัน เธอก็ตัดเงินชั่วโมงนั้นออกไปเลย เราเลยบอกว่าก็เคยทำเช้าวันเสาร์แล้วเอามาหักชั่วโมงได้มั๊ย เธอก็บอกว่าได้ แต่เหลืออีกชั่วโมงนึงนะ เขี้ยวจริงๆ  อีกข้อที่หงุดหงิดมากๆ คือ คลินิกรับหมอเพิ่ม 3 คนในเวลาครึ่งปีหลังเท่านั้น สองอาทิตย์ที่ผ่านมาจำนวนคนไข้ลดลงมากเพราะ demand เท่าเดิมแต่ supply มากขึ้น นี่ปีหน้าคลินิกจะมีหมอมาเพิ่มอีก 2 คน คนไข้จะลดลงขนาดไหนนี่ ปีหน้าจะทำงานแบบ contract ไม่มีคนไข้ก็ไม่มีตังค์นี่เนอะ  อีกข้อ ผู้จัดการคลินิกอยากให้เราอยู่บ้านของเธอต่อซึ่งหมายความว่าต้องจ่ายให้เธอ $250 ต่ออาทิตย์ อันนี้ก็นะ เกินไป เพราะต้องแชร์บ้านกับหมออีกคน ว่าไปแล้วราคานี้หาห้องอยู่คนเดียวได้สบายๆ ในตัวเมืองเมลเบอร์นเลย  โดยรวม รายได้ดี แต่คลินิกก็เน้นธุรกิจมากไปหน่อย อึดอัด

มาดูทาง Euroa บ้าง เมืองเล็กๆ นี้ว่าไปเป็นเมืองคนรายได้น้อย เป็นคลินิกเดียวของเมืองคนไข้ส่วนใหญ่จึงเป็น bulk billing ราคาเฉลี่ยต่อคนไข้ต่างกัน private billing practice ราวๆ $20 ต่อคน รายได้จึงไม่ดีเท่า PPC การจัดการบริหารก็ไม่ค่อยมีระบบนัก เป็นแบบหยวนๆ เพราะเมืองเล็ก รู้จักกันทั่ว คนไข้มาช้าก็หยวน คนไข้ขอมาแทรกก็หยวน มีหมอเจ้าของคลินิกแค่ 2 คน มีหมอคนอื่นๆ รวมแล้วเป็น full-time 4 คน (ที่ Shep มี 11-12 คน) แต่คนไข้ที่นี่น่ารักมาก อาจเป็นเพราะคนไข้ไม่ต้องเสียตังค์ ดังนั้นไม่ค่อยเรื่องมาก คนไข้สูงอายุเยอะ บางทีก็แค่อยากแวะมาคุยกับหมอ คนไข้ appreciate หมอมาก (เพราะขาดแคลนหมอมากที่นี่) จะได้ยินบ่อยๆ จากคนไข้ว่า Thank you very much for seeing me หรือ Thank you for squeezing me in พนักงานน่ารัก เป็นกันเอง คลินิกหายูนิตเล็กๆ ให้อยู่ ถึงจะเล็ก ไม่มีเฟอร์นิเจอร์สวยๆ เหมือนบ้านผู้จัดการคลินิกใน Shep แต่ก็สบายใจ อยู่คนเดียว มีห้องน้ำส่วนตัว ข้อเสีย คือ มีอยู่เวร แต่เนื่องจากทำ part-time เลยเอาตัวรอดแบบว่าขออยู่เวรเสาร์อาทิตย์แค่ 1 in 8 อยู่เวรวันธรรมดาแค่อาทิตย์ละคืน ปกติไม่ยุ่ง ไม่ค่อยโดนตาม

PPC ก็เน้นธุรกิจมากไป ที่ Euroa ก็เน้นธุรกิจน้อยไป หา happy medium ยาก

ตอนแรกสุดเลยว่าจะทำ part-time แบบนี้แหละสองคลินิกไปอีกครึ่งปี แต่เหนื่อยในการขับรถและ การ living out of the closet เหนื่อยมั่กมาก ก็เลยว่าจะทำ full-time 3 เดือนที่ Shep แล้วที่เหลือที่ Euroa ได้สัญญาจากคลินิกแรกมาแล้ว คุยกันเรียบร้อยแล้ว แต่รอคุยกับ accountant ว่าจะทำงานแบบ sole trader หรือ company ดี  นี่แหละ เลยลองต่อรองกับอีกคลินิกนึงดูโดยให้ข้อเสนอ 3 ข้อ

1.        ขอ 65% ของรายได้ที่ให้คลินิก (ปกติเค้าให้ 60% กัน) อ้างว่า เราทำหัตถการหลายอย่างนะ เราดูคนไข้เร็วนะ ฯลฯ

2.       No on-call

3.       Free accommodation

ตอนที่ขอไปก็คิดว่าลองขอดูไม่เสียหายนี่เนอะ พวกหมอจบที่นี่อ่ะเก่งเรื่องต่อรองเงินๆ ทองๆ กันทั้งนั้น มีแต่พวกเราหมอต่างชาตินี่แหละที่มัวแต่เกรงใจ ยอมเค้าตลอด คุณสามีว่ายูขอโหดจัง ใครเค้าจะให้ทั้งหมด ก็คิดอยู่เหมือนกัน รออยู่อาทิตย์นึง เมื่อวานนี้แหละเพิ่งได้คำตอบ ข้อเสนอกลับมาว่า คลินิก happy ที่จะมีเราอยู่ต่อมากเพราะทำงานดี (อันนี้เค้าชมมาจริงๆ อิอิ) คนไข้ติด เข้ากับพนักงานร้านได้ดี เค้ายอมให้เรา 65% ให้เราไม่ต้องอยู่เวรก็ได้ จะช่วยค่าที่พัก (ยูนิตที่ให้อยู่ตอนนี้แหละ) โดยเราอาจจะต้องจ่ายเอง $30/week แต่มีข้อแม้ว่า เค้าอยากให้เราทำงานตั้งแต่กุมภาหน้าเลย  เอาล่ะสิ คิดหนักเพราะเกรงใจอีกคลินิกนึงเพราะคุยกับเค้าไว้แล้ว แต่ยังไม่เซ็นสัญญาเท่านั้น กลุ้ม แต่หมอเจ้าของคลินิกบอกว่า เค้าจะให้ผู้จัดการคลินิกคุยกับผู้จัดการอีกคลินิกนึงให้ ถ้ามีปัญหาอะไรค่อยปรึกษากันอีกที

คิดดูดิ สัญญาของคลินิกที่ Shepparton ให้เรา 60% (แต่เป็น private billing) no on-call แต่เราต้องจ่าย $250/week เป็นค่าที่อยู่ ถึงแม้จะแค่สามเดือนแต่ก็สามพันแล้วนะค่าที่อยู่ อีกทั้งคลินิกนี้เป็นคลินิกใหญ่ จะรับหมอเพิ่มอีกสอง ยังไงขาดเราไปคนก็คงไม่เป็นไรหรอก ที่สำคัญ คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก เริ่มจะเบื่อในความเป็นธุรกิจเกินไปของคลินิกแรกแล้ว บางทีการทำงานในเมืองเล็กๆ อย่าง Euroa ก็เหมือนการได้ช่วยเหลือคน ไม่ต้องมาพูดเรื่องเงินๆ ทองๆ กับคนไข้ให้หมดอารมณ์ แถมคนไข้ก็ appreciate หมอมากกว่า เงินน้อยกว่าหน่อย แต่สบายใจ ใกล้เมลเบอร์นกว่าด้วย ขับรถแค่ชั่วโมงครึ่งเอง ประหยัดน้ำมันไปอีกนิด

สรุป เลือกที่จะอยู่เมืองเล็กๆ อย่าง Euroa ต่อ ไม่รู้ว่าตัดสินใจถูกรึเปล่า แต่ก็ตัดสินใจไปแล้ว ก็ต้องรอดูกันต่อไป เนอะ

ช่วงนี้กำลัง เคน ธีรเดช ฟีเวอร์  ความจริงไม่เคยคิดว่าเคนหล่อมากเลย แต่เป็นคนที่น่ารัก ดูดี เท่ห์ หุ่นดี (อันนี้สเป๊ค  ชอบผู้ชายตี๋ๆ ขาวๆ สูงๆ อิอิ) เริ่มชอบเคนครั้งแรกก็ตอนดูอุ้มรักนี่แหละ เคนแสดงดีมาก (จนไม่อยากจะเชื่อ) ร้องไห้แบบเกาหลีสุดๆ (เค้าว่าพระเอกหนังเกาหลีต้องร้องไห้แบบสะอึกสะอื้น) อันนี้ดูไปร้องไห้ไปจนทิชชู่หมดไปหลายกล่อง คุณสามีถามว่า ไหนบอกเป็นหนังรักโรแมนติกไง ทำไมร้องไห้ทุกตอน ฮ่าฮ่าฮ่า แล้วก็ลองหาหนังเก่าๆ ของเคนมาดู สองเรานิรันดรกับรักเธอทุกวัน ที่แสดงกับอ้อม พิยะดา แต่ไม่ค่อยชอบหนังรักแบบว่าอะไรจะรักเว่อร์ขนาดนี้เท่าไหร่ หนึ่งในทรวงที่แสดงกับเจนนี่ก็งั้นๆ ตามไปดูแรงเงาที่แสดงกับแอน จำได้ว่าตอนที่ดูตั้งนานมาแล้ว จำไม่ได้ว่ามีเคนเลย จำได้แต่โดโด้ ฮ่าฮ่าฮ่า  (ตอนนั้นโดโด้กำลังดัง) แต่ชอบเรื่องนี้มากแรงดี (อย่างที่รู้กันว่าชอบหนังแรงๆ ตบกันกระจาย ชอบๆๆๆ) แอนแสดงดีมาก โดโด้ก็เด่นมาก แต่เคน......ขอโทษจริงๆ จำเคนไม่ได้เลยตอนนั้น  อีกเรื่องที่ชอบมากคือ คุณเคน คาวี ณ สวรรค์เบี่ยง อันนี้ชอบสุดๆๆๆๆๆๆ เคนเท่ห์ได้ใจมาก เนื้อเรื่องแรง ชอบ ตอนหลังก็เหมือนเดิม ดูไป ร้องไห้ไป ใครๆ ถามทำไม บอกสงสารเคน (ไม่สงสารแอน ฮ่าฮ่าฮ่า)

มาล่าสุด ใจร้าว แสดงกับน้องแอฟคนสวย อันนี้เริ่มต้นมาไม่ค่อยถูกใจอ่ะ ช้าสุดๆ เกาหลีสุดๆ ทั้งเรื่อง มุมกล้อง เพลงประกอบละครขึ้นทุกตอนๆ ละหลายๆ รอบ เคนก็ผอมไปเยอะ (สงสัยลูกกวนทุกคืน) แต่ก็ยังเท่ห์อ่ะ แต่ดูไปดูมา (ตอนนี้ถึงแผ่นสามที่เมลเบอร์น) ก็เริ่มสนุก น็อตจากที่ไม่เคยหล่อ ก็ดูดีเพราะบทส่ง วิกกี้สวยมั่กมาก หุ่นดีสุดๆ (นางรองถือ Gucci ตลอด แต่นางเอกอย่างน้องเอยถือ Louis Vuitton เย้!) เนื้อหาเข้มข้นมาหน่อย อาจจะเป็นเพราะไม่ชอบเนื้อเรื่องเท่าไหร่ด้วยมั๊งเลยไม่สนุกเท่าแบบที่ชอบอย่างสวรรค์เบี่ยง ฮ่าฮ่าฮ่า น้องเอยนี่ช่างใจร้าวเป็นสองใจรักผู้ชายสองคนซะจริงๆ อะไรนะที่เธอพูด พี่วิกเป็นเหมือนชีวิตแต่พี่ลักษณ์เป็นเหมือนลมหายใจ อันนี้รับไม่ได้อ่ะ ไม่ชอบคนโลเลแบบนี้ รักใครรักไปเลยคนนึงดิ เรื่องนี้แอฟดูหน้าเนือยๆ (แต่ก็ยังสวยสุดๆ) สงสัยเพราะร้องไห้ทุกตอน เคนก็ร้องไห้แบบไม่ยอมให้น้ำตาหยด คงเก็บกดน่าดู สงสารเคนจัง (อีกละ) คงกลั้นน้ำตาไว้จนเหนื่อย แต่ก็นะ ดูไปก็กรี๊ดเคนไป (มามี้ว่า ประสาท) เอาเป็นว่าเนื้อเรื่องงั้นๆ แต่ขอดูพี่วิกละกัน

ไป search หาเคนใน Youtube เจออันนึงที่เคนร้องเพลง อยากให้รู้ว่ารักเธอ รีบบอกน้อยใหญ่เลย น้อยบอกเห็นนานละ เพราะเธอคลั่งเคนมาก่อนหน้าเรา ฮ่าฮ่าฮ่า กำลังจะดูแรงเงา เราเลยบอกใหญ่เลยว่าสนุก น้อยบอกสนุกเธอนี่อาจไม่สนุกชั้นก็ได้ เพราะน้อยชอบหนังแบบใจร้าว รักโรแมนติก แต่เราชอบแบบสวรรค์เบี่ยง ซาติสม์ๆ ตบกันกระจาย อันนี้น้อยบอกดูแล้วเครียด แต่เราดูหนังแบบใจร้าวก็เครียดเหมือนกัน ช้าไม่ทันใจ ฮ่าฮ่าฮ่า พอดี search เจอตอนเคนไปออกเจาะใจที่ไปกำกับละครสั้นเรื่อง The Office อยากดูจัง แค่ดูตอนถ่ายทำก็น่าดูแล้ว ทำรายได้ร่วมทำบุญเยอะมาก นี่ก็เพิ่งได้ข่าวว่าเคนจะแสดงหนังใหญ่ ต้องรอติดตามดู แล้วก็โกยเร็ทติ้งแน่ๆ ละครเรื่องใหม่กับนางเอกคู่บุญ แอน ทองประสม  (คนนี้ก็ชอบทุกเรื่องที่เธอแสดง)

เดี๋ยวกลับเมลเบอร์นต้องรีบไปเอาใจร้าวแผ่นต่อไปมาดูแล้ว ไม่ได้ดูมาเป็นอาทิตย์แล้วแหนะ คิดถึงคุณกรวิกจังเลย อิอิ

I had this interview long time ago and didn't pay attention to follow up the article.   Just found this link on GPRA website (GP registrar association):

 

 

I think I saw a hard copy of this article in tea room at the clinic, I'll scan and post on my blog later then.... bad photo actually o_O

Here is story ^__^ from site above. 

 

***************************************************

Today, I saw a Thai patient (A) at Princess Park Clinic.  She brought me a box of green curry and told me it was from her anotherThai friend (B), who is one of my patients as well.  I remember B told me she would bring me green curry when coming to see me next visit.  A called B as B would like to say "Merry Christmas" to me and I thank her for the green curry. 

 

 

Kindness amongs Thai people is always exist in this small world. 

 

Thanks and Merry Christmas to A & B as well ka. 

ไปทานเป็ดร้านเดิมมา คราวนี้พามามี้ไปชิม อร่อยตามเคย มีเพื่อนร่วมก๊วนเหลือแค่ 9 คน เพราะหลายคนติดภาระกิจ แต่ไม่เป็นไรจองไว้สิบสอง มาเก้า แต่ทานเท่าสิบสองคนอยู่ดี ฮ่าฮ่าฮ่า

 

ไปงานคริสต์มาสที่ Euroa มา ไม่ได้ไปที่ Shepparton เพราะเป็นวันเดียวกับที่มีปาร์ตี้หมูกะทะที่บ้านเรา ลีแอนด์มาต่อพ้อใหญ่เลยว่ายูไปร่วมงานที่อีกคลินิกแต่ไม่มาร่วมงานที่คลินิกของเธอ เฮ้อ ไม่ได้อยากไปซักงานซักหน่อย แต่ก็นะ กะจะงานต่อที่ Euroa ก็ต้องไปร่วมงานกับเค้าหน่อย

 

Theme ของงานคือ Christmas decoration เราก็เน้นสีเขียว ขาว แดง เป็นพอ แต่พวกออสซี่นี่ แต่งกันสุดฤทธิ์จริงๆ พามามี้ไปด้วย ก็โอเค สนุกดี แต่อาหารไม่อร่อย (ประมาณว่าอาหารเย็นๆ ของฝรั่งอ่ะ ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่) อยู่ถึงสี่ทุ่มครึ่งก็ขอตัวลากลับก่อนเพราะต้องขับรถกลับเมลเบอร์น มีนัดทานเป็ดกันต่อวันอาทิตย์ นัดนี้สำคัญกว่า อิอิ