อยู่วอร์ดสูติและนรีเวชมาได้สามอาทิตย์แล้ว  โอ้ โน  ครั้งสุดท้ายที่ได้ตรวจภายในคนไข้หรือเย็บแผลฝีเย็บก็เมื่อ 5-6 ปีที่แล้วดิ จริงๆแล้วเป็นสาขาที่ไม่ชอบสุด แต่เหมือนโชคไม่เข้าข้าง ดวงการศึกษาแรง เวลาอยู่สูติทีไรสมัยเป็นนศพ.กับอินเทอร์น คนไข้มาคลอดกันจัง หัตถการสูติเพียบ ขนาดได้ผ่าคลอดแบบฉายเดี่ยวไปหลายสิบตอนอยู่รพ.ลำพูน ที่ไม่ชอบเพราะรู้สึกว่ามีสองชีวิตในมือในเวลาเดียวกัน อะไรที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา เวลาตรวจภายในรู้สึกเหมือนหลับตาคลำหาของในถ้ำยังไงยังงั้น พยาบาลสูติก็มักจะเขี้ยวๆทั้งนั้น แต่ต้องเลือกมาผ่านสูติอีกทีเพราะเวลาคนไข้มาหา female GP ก็มักจะคาดว่าหมอผู้หญิงรู้อะไรอย่างนั้นมากกว่าหมอผู้ชายแน่ๆ (ซึ่งจริงๆ อาจไม่ใช่อย่างนั้น)

วอร์ดสูติหรือตรวจ antenatal ที่นี่โดยมากจะ manage โดย midwife นอกจากจะเป็น high risk pregnancy หรือ complicated labour ถึงจะส่งต่อให้หมอ ดังนั้นพวก midwife ที่นี่จะเขี้ยวและมั่นมากๆ ขนาด VE (vaginal exam หรือ PV บ้านเรานี่แหละ) วันแรกๆ เราว่า station 0 แต่เธอว่า -3  แถมบอกเราว่าเมื่อไหร่ที่ head on view ถึงจะเป็น station 0 มั่นสุดๆ ขนาดทำเอาเรางงว่า เอ เราอาจจะห่างตำราสูติมานานอาจจะผิดก็ได้  ไปอ่านดู แถมถามพี่หมอสูติก็ต่าง confirm ว่า ไอ้ head on view นี่ station +3 ถึง +4 แล้วแหละ เห็นมั๊ยว่าพยาบาลเธอคนนั้น (ขนาดแก่พอดูนะ) มั่นใจไร้สติขนาดไหน

หน้าที่หลักของ HMO อย่างเราคือ บางวันอยู่ห้องคลอด บางวันคุมวอร์ดนรีเวช บางวันเข้าห้องผ่าตัด บางวันออกคลินิก อะไรไม่แน่ใจก็ให้ถาม registrar  จะให้ชัวร์ก็ถามมันเกือบทุกเรื่องแหละ เพราะคนไข้ที่นี่ชอบฟ้องหมอ (โดยเฉพาะหมอสูติ) อย่างที่สโลแกนว่า "Want to have a baby? Ask your lawyer to deliver it!" หน้าที่อีกอย่างคือ หมอต้องเย็บแผลฝีเย็บเพราะพยาบาลผดุงครรภ์บางคนเย็บไม่เป็น!

ที่ออสเตรเลีย การท้องและการคลอดถือเป็นปรากฎการณ์ธรรมชาติ ดังนั้นการทำคลอดก็เน้นวิธีธรรมชาติ แบบว่าในขณะที่ประเทศกำลังพัฒนาเน้น intervention delivery ประเทศที่พัฒนาแล้วก็ back to the nature way กันสุดๆ คนไข้บางคนขอ home delivery เลยก็มี คนไข้สามารถขอ painless labour หรือ epidural ได้ ที่น่าแปลกใจและเสียวไส้ตอนเริ่มทำงานแรกๆ คือ ที่นี่ไม่ตัด episiotomy ในคนไข้ทุกราย ส่วนใหญ่ปล่อยให้เป็น natural tear ตอนแรกคิดว่ามันต้อง tear ระเบิดเถิดเทิงถึงไหนต่อไหนแน่ๆ แต่เห็นหลาย case แล้ว แปลกใจมาก แทบจะไม่ tear กันเลย หรือ tear น้อยมาก  เพิ่งเห็นเคสนึง primigravida คลอดลูก 3.8 กิโล ไม่มี tear เลย ทึ่งจริงๆ เค้าว่ามีงานวิจัยหลายอันที่บอกว่าการไม่ตัด episiotomy ดีกว่า healing เร็วกว่า complication น้อยกว่า น่าคิดนะ บ้านเราคงอีกพักใหญ่ๆ กว่าจะ back to the nature กันได้ เห็นมีแต่ ผ่าตลอดตาม doctor indication กันซะเยอะ

เรื่อง episiotomy นี่เรื่องใหญ่ เพราะเป็นหน้าที่หลักของหมอรุ่นเด็กอย่างเรา (ทำตัวเนียนกับเด็กๆ ) มีคอร์สให้เรียนในวันแรก มีกฎว่าต้องดูคนอื่นทำก่อน 5 เคส ทำ under supervision 5 เคส ถึงจะเริ่มทำจริงได้ ตอนแรกก็กลัวๆ เพราะห่างหัตถการนี้ไปนาน ปรากฎว่ามี registrar คุมแค่เคส สองเคสก็คล่องปร๋อแล้ว อิอิ ก็แหม เย็บกระหน่ำสมัยอยู่บ้านเราเพราะใครๆก็มี episiotomy tear กันทังนั้นนี่นา ถึงจะร้างวงการไปนานแต่ก็ฟื้นความเก๋าได้ไม่ยาก จริงมั๊ย

แต่ที่เหนื่อยมากๆ คือ บางอาทิตย์จะอยู่เวร long shift 13.5 hours (0800-2130) ติดกันสองวัน (เพิ่งอยู่ไป) หมายความว่ากลับบ้านมาก็เกือบสี่ทุ่ม กินข้าว นอน แล้วต้องตื่นแต่เช้าให้ทันรับเวร เหนื่อยสุดๆ สงสัยติดนิสัยเป็นหมอเมืองโคอาล่านี้แล้ว ทำงานหนักๆ นานๆ ไม่เป็น แต่ข้อดีคือ หลังไอ้เจ้าสองวันทรหดนี้มีวันหยุด 4 วันจ้า ดีจังมีเวลาไปเป็นมือปืนรับจ้างสุดสัปดาห์นี้อีกสองวัน  ที่เบนดิโก หุหุ